Oferta on Ewelina Kornacka – psycholog i logopeda dziecięcy, Łódź

Terapia logopedyczna

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Z czym przychodzicie najczęściej

Dziecko „nie mówi, a już powinno” albo mówi wyraźnie mniej niż rówieśnicy.
Zamienia głoski: mówi „s” zamiast „sz”, „t” zamiast „k”, „l” lub „j” zamiast „r”.
Wsuwa język między zęby przy „s”, „z”, „c” (seplenienie międzyzębowe) albo „sz” brzmi u niego dziwnie, jakby z boku buzi (seplenienie boczne).
„R” jest gardłowe, „francuskie” albo wibrują przy nim wargi lub policzek.
Dziecko często ma otwartą buzię, chrapie, oddycha ustami, mówi przez nos.
Starsze dziecko samo zaczyna słyszeć, że mówi inaczej, i zaczyna mu to przeszkadzać.

Jak wygląda diagnoza

Nie puszczam dziecka do domu bez obejrzenia i zbadania go – nawet jeśli po rozmowie z Wami wiem, że prawdopodobnie wystarczy dać mu jeszcze trochę czasu. Są bowiem wady, które nie mieszczą się w normie rozwojowej w żadnym wieku i z których dziecko nie wyrośnie. Najlepszym przykładem jest seplenienie międzyzębowe: jeśli dziecko wkłada język między zęby, kwalifikuje się do terapii, niezależnie od tego, ile ma lat.

Wczesna profilaktyka logopedyczna

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Dlaczego tak wcześnie

Często słyszę: „Przecież on jeszcze nie mówi, co tu badać?”. A jednak na długo przed pierwszym słowem buzia dziecka intensywnie pracuje – przy ssaniu, połykaniu, oddychaniu, później przy gryzieniu i żuciu. To właśnie wtedy kształtują się nawyki, od których zależy nie tylko przyszła wymowa, ale też rozwój podniebienia, zgryzu i całej twarzy.

Dawniej mówiło się, że niska pozycja języka i tak zwany infantylny sposób połykania mogą spokojnie utrzymywać się nawet do trzeciego roku życia. Dziś patrzymy na to inaczej. Język w spoczynku powinien być uniesiony i przylegać do podniebienia już u niemowląt, a buzia – domknięta. Kiedy tak nie jest, warto zareagować od razu, a nie czekać, aż „samo przejdzie”.

Terapia jąkania

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Najpierw diagnoza: niepłynność rozwojowa czy jąkanie?

U wielu dzieci w wieku przedszkolnym, w okresie intensywnego rozwoju mowy, pojawia się tak zwana rozwojowa niepłynność mówienia. Dziecko powtarza słowa, zaczyna zdanie kilka razy, robi pauzy – bo myśli szybciej, niż jest w stanie powiedzieć. To naturalny etap i u większości dzieci mija.

Są jednak sygnały, które każą przyjrzeć się sprawie uważniej: jąkanie w rodzinie (genetyka ma tu duże znaczenie), niepłynność trwająca dłużej niż kilka miesięcy, widoczne napięcie przy mówieniu, „blokowanie się” na głosce, przedłużanie dźwięków, współruchy twarzy czy ciała, a także to, że dziecko zaczyna zauważać swoją niepłynność, złościć się na nią albo unikać mówienia. Dlatego terapię zawsze zaczynam od rzetelnej diagnozy.

Pomoc psychologiczna dla dzieci

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Pomoc psychologiczna, którą prowadzę, nie polega na testowaniu dziecka ani na wystawianiu mu ocen. Chodzi w niej o wspieranie rozwoju emocjonalnego: o to, żeby dziecko czuło się bezpiecznie, rozumiało, co się z nim dzieje, umiało poradzić sobie ze złością, lękiem i zmianami i wierzyło we własne siły. A ponieważ dziecko nie rozwija się w próżni, tylko w rodzinie – ta praca zawsze toczy się razem z Wami.

Nie ma terapii samego dziecka

Rodzice często przychodzą z prośbą: „Proszę coś zrobić z moim dzieckiem”. Rozumiem ją – ale terapia psychologiczna samego dziecka nie istnieje. Ze mną dziecko spędza godzinę w tygodniu, z Wami całą resztę. To, co dzieje się w domu – rytm dnia, sen, sposób, w jaki rozmawiacie i jak reagujecie na złość czy łzy – ma na jego emocje nieporównanie większy wpływ niż najlepsze zajęcia w gabinecie.

Konsultacje dla rodziców

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Po co rodzicom osobne spotkanie

Rodzice często przychodzą do mnie sami – i bardzo często od tego zaczynam pierwszą wizytę. Mówią mi wtedy rzeczy, których nie powiedzieliby przy dziecku, a które są dla mnie kluczowe: jak wygląda zwykły dzień, co ich niepokoi, co już próbowali, co działa, a co nie. Na tej podstawie planuję całą terapię.

Ale nie tylko o informacje tu chodzi. Na rodzicach spoczywa dziś ogromna presja. Z każdej strony słyszycie, że dziecko powinno chodzić na kolejne zajęcia, mieć kolejną diagnozę, kolejną terapię. Wielu z Was potrzebuje po prostu kogoś, kto wysłucha i pomoże uporządkować myślenie.